Neurofeedback i dysleksja – wprowadzenie

Neurofeedback w leczeniu dysleksji

W tym badaniu dokonano przeglądu niedawno opublikowanej literatury naukowej na temat stosowania neurofeedbacku EEG w leczeniu dysleksji. Dysleksja charakteryzuje się poważnymi trudnościami w pisaniu, czytaniu, uczeniu się, zapamiętywaniu, a także wykonywaniu czynności w kolejności. Tradycyjne programy mające na celu poprawę umiejętności czytania są przeważnie mniej skuteczne lub wymagają intensywnej terapii przez dłuższy czas. Celem badania jest ustalenie, czy zaburzenia uczenia się u dzieci z dysleksją można poprawić za pomocą terapii neurofeedback w oparciu o elektroencefalografię. Istnieją doniesienia o kilku sugestywnych odkryciach dotyczących skuteczności treningu neurofeedbacku w celu zwiększenia wydajności uczenia się. Ze względu na ograniczenia w zakresie wielkości próby i protokołu treningowego na jednym paśmie w badaniach neurofeedbacku w leczeniu dysleksji, związek między treningiem neurofeedbacku a poprawą zdolności uczenia się nie został jeszcze ustalony. W przeglądzie ujęto 5 badań [W. J. i N. C., (2006), B. M. i in., 2012), N. M. i in. (2012), M. J. E. i in. (2013), R. S. i in. (2017)], i we wszystkich odnotowano poprawę w różnych miarach poznawczych związanych z dysleksją (uczenie się, czytanie, pisownia, pamięć robocza, uwaga, świadomość fonologiczna). Ponadto, podkreślono kilka sugestii, które mogą pomóc i przyspieszyć przyszłe badania.

Artykuł ma 3 strony i jest dostępny dla zalogowanych, profesjonalnych neuroterapeutów.

ABY PRZECZYTAĆ CAŁY ARTYKUŁ, KLIKNIJ TUTAJ

To może Ciebie zainteresować