Neurofeedback w schizofrenii – przegląd systematyczny – wprowadzenie

Streszczenie

            Schizofrenia jest zaburzeniem neurorozwojowym, charakteryzującym się objawami pozytywnymi (omamy i urojenia), objawami negatywnymi (anhedonia, wycofanie społeczne) oraz wyraźnymi deficytami poznawczymi (pamięć, funkcje wykonawcze i uwaga). Obecne filary leczenia, w tym leki i psychoterapia, nie redukują odpowiednio objawów poznawczych, które są niezbędne w codziennym funkcjonowaniu. Jednak ostatnie postępy w neurobiologii obliczeniowej ponownie rozbudziły zainteresowanie neurofeedbackiem (NF), formą samoregulacji lub neuromodulacji, w potencjalnym łagodzeniu objawów poznawczych u pacjentów ze schizofrenią. Dlatego przeprowadziliśmy systematyczny przegląd literatury dotyczącej badań neurofeedbacku w schizofrenii, aby zidentyfikować wyciągnięte wnioski i określić kroki, które umożliwią posuwanie się naprzód badaniom w tej dziedzinie. Z naszych ustaleń wynika, że dotychczasowe badania neurofeedbacku w schizofrenii składają się głównie ze studiów przypadków i badań pojedynczych grup na małych próbach. Pomimo tylko kilku randomizowanych badań klinicznych, obecne wyniki sugerują, że neurofeedback jest skuteczny i prowadzi do mierzalnych zmian w funkcjonowaniu mózgu. Odkrycia te wskazują na wczesne dane potwierdzające słuszność koncepcji, które muszą zostać uzupełnione większymi, randomizowanymi badaniami klinicznymi, sprawdzającymi skuteczność neurofeedbacku w porównaniu z dobrze przemyślanymi placebo. Mamy nadzieję, że takie przedsięwzięcia zaowocują innowacyjnymi rozwiązaniami, które przeciwdziałają opornym objawom i poprawiają codzienne funkcjonowanie pacjentów ze schizofrenią. Badania ujęte w przeglądzie: Freeza i in. (2018), Renner i in. (2019), Koenig i in. (2018), Chang i in. (2017), Ertem i in. (2012), Heimann i in. (1992), Pope i in. (1982).

Cały tekst ma 9 stron i jest dostępny tylko dla zalogowanych, profesjonalnych neuroterapeutów.

ABY PRZECZYTAĆ CAŁY ARTYKUŁ, KLIKNIJ TUTAJ

To może Ciebie zainteresować