Teoria neurofeedbacku alfa theta – kreatywnego zwiększania wydajności, długodystansowej łączności funkcjonalnej i integracji psychologicznej – wprowadzenie

Streszczenie

Po treningu EEG-neurofeedback z protokołem, który zwiększa stosunek fal theta do fal alfa, za pomocą sprzężenia zwrotnego słuchowego przy zamkniętych oczach, dochodzi do znaczącego polepszenia osiągów muzycznych i tanecznych oraz nastroju. Chociaż pierwotnie protokół był zaprojektowany do wywoływania hipnogogii, stanu historycznie związanego z kreatywnością, rezultatem była integracja psychologiczna, podczas gdy kolejne zastosowania skupiały się na podniesieniu stosunku theta – alfa, zmniejszeniu depresji i lęku w alkoholizmie oraz rozwiązaniu zespołu stresu pourazowego (PTSD). W badaniach nad optymalizacją wydajności potwierdzono skojarzenia z kreatywnością w wydajności muzycznej, ale efekty obejmowały również technikę i komunikację. Wbadaniu rozszerzono dodatkowo skuteczność na taniec i lęk społeczny. Różnorodność wyników ma swój odpowiednik w szerokim zakresie powiązań między oscylacjami theta a zachowaniem w neuronaukach poznawczych i afektywnych: u zwierząt z aktywnością sensory-motoryczną w zakresie eksploracji, wysiłku, pamięci roboczej, uczenia się, retencji i snu REM; u człowieka z medytacyjną koncentracją, zmniejszonym lękiem i współczulną aktywacją autonomiczną, a także wymagającymi zadaniami w wirtualnej nawigacji przestrzennej, skoncentrowaną i trwałą uwagą, pamięcią roboczą i rozpoznawczą oraz mającymi implikacje dla plastyczności synaptycznej i długotrwałego wzmocnienia. Obwody neuroanatomiczne obejmują wstępujący śródmózgowy korowy układ pobudzenia oraz obwody limbiczne podporządkowujące funkcje poznawcze, jak również afektywne / motywacyjne. Pamięć robocza i błogość medytacyjna, reprezentujące odpowiednio domeny poznawcze i afektywne, obejmują sprzężenie między korą czołową i tylną, są przykładem roli fal theta i alfa w pośredniczeniu w interakcji między połączeniami dystalnymi i szeroko rozłożonymi. Zakłada się, że pośrednictwo to częściowo leży u podstaw integracyjnych atrybutów treningu alfa-theta w zakresie optymalnej wydajności i psychoterapii, twórczych skojarzeń w hipnogogii oraz wzmocnienia technicznych, komunikacyjnych i artystycznych dziedzin performansu w sztuce.

Artykuł ma 12 stron i jest dostępny dla zalogowanych, profesjonalnych neuroterapeutów.

ABY PRZECZYTAĆ CAŁY ARTYKUŁ, KLIKNIJ TUTAJ

 

To może Ciebie zainteresować