Zastosowanie ilościowego EEG do prognozowania wyników terapeutycznych w zaburzeniach neuropsychiatrycznych – wprowadzenie

Zastosowanie ilościowego EEG do prognozowania wyników terapeutycznych w zaburzeniach neuropsychiatrycznych

Teza tego opracowania jest taka, że rejestracja i analiza sygnałów EEG może być wykorzystana w bardziej produktywny sposób niż do identyfikacji i kategoryzacji zaburzeń zachowania. Nowsze zastosowania EEG były ukierunkowane na przewidywanie wyniku interwencji terapeutycznej. W tym artykule dokonujemy przeglądu wykorzystania EEG do kierowania interwencjami przy użyciu leków, neurofeedbacku i przezczaszkowej stymulacji magnetycznej.

Elektroencefalografia kliniczna (EEG) zazwyczaj obejmuje wizualne badanie wielokanałowych przebiegów fali przez doświadczonego klinicystę, zwykle neurologa, w celu wykrycia i scharakteryzowania zaburzeń napadowych i encefalopatii. EEG jest techniką z wyboru do tego celu, ponieważ jest nieinwazyjna i opłacalna. Ponadto, EEG zapewnia rozdzielczość czasową poniżej milisekundy, dzięki czemu zmiany w aktywności neurofizjologicznej mogą być szczegółowo badane w czasie, znacznie przekraczając rozdzielczość czasową dostępną przy innych funkcjonalnych pomiarach neuroobrazowania, takich jak funkcjonalne obrazowanie rezonansu magnetycznego (fMRI), tomografia emisyjna z pojedynczym fotonem (SPECT) oraz pozytonowa tomografia emisyjna (PET). Duża część pracy dokumentuje ogólną akceptację EEG w literaturze medycznej (pełny przegląd patrz Niedermeyer i Lopes da Silva, 2004).

Artykuł ma 11 stron i jest dostępny tylko dla zalogowanych, profesjonalnych neuroterapeutów.

ABY PRZECZYTAĆ CAŁY ARTYKUŁ, KLIKNIJ TUTAJ

To może Ciebie zainteresować